خبرهای مهم:

تاریخ امروز برابر است با [ یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶ ]

خب همونطور که می دونید هر هکر حرفه ای و کار درستی از لینوکس و یا Unix استفاده می کنه. البته با ویندوز و مکینتاژ هم میشه یه کارهایی کرد ولی بیشتر ابزار هک بطور اختصاصی برای لینوکس طراحی شده اند.

تعدادی از اپلیکیشن های لینوکسی مانند Cain and Abel, Havij, Zenmap و Metasploit به ویندوز انتقال داده شده اند اما وقتی که این اپلیکیشن ها در لینوکس توسعه پیدا می کنند و بعدا به ویندوز منتقل می شوند، ممکنه که یه سری از قابلیت هاشون رو از دست بدند. اگر بخوایم بطور خلاصه بگیم، لینوکس قابلیت هایی رو برای برنامه هاش در نظر می گیره که در ویندوز قابل دسترس نیستن و دست کاربر در لینوکس بسیار بازتر خواهد بود. برای همینه که بیشتر ابزار هک فقط بر روی لینوکس ایجاد می شوند.
پس برای اینکه به یک هکر حرفه ای بدل بشید، بهتره که یه سری از مهارت ها رو در لینوکس کسب کرده و اون ها رو در BackTrack یا Kali بکار بگیرید.

بیاید کارمون رو با BackTrack شروع کنیم

 

مرحله اول :        بوت کردن لینوکس

 

پیش از هر چیزی اول باید لینوکس رو بوت کنیم. بعد از اینکه بوت لینوکس به پایان رسید، به عنوان root لاگ این کرده و عبارت زیر را تایپ می کنیم :

 

 

حالا باید یه همچین صفحه ای رو مشاهده کنید :

 

 

مرحله دوم :        اجرای Terminal

برای اینکه در لینوکس زبردست بشید، باید بر روی Terminal تسلط پیدا کنید. در لینوکس هم میشه مانند ویندوز فقط با کلیک کردن بر روی گزینه ها کارهایی انجام داد اما هکرها برای دسترسی به ابزار هک حتما باید بر Terminal که تقریبا مانند command prompt ویندوز هست مسلط بشن .
خب حالا با کلیک کردن بر روی آیکون Terminalدر نوار پایین اون رو اجرا کنید :

 

 

Terminal بسیار قدرتمندتر از Cmd ویندوز هستش و با اون می تونید تمامی اجزا رو در لینوکس بطور دقیق کنترل کنید.
باید به یاد بسپرید که لینوکس برخلاف ویندوز به حروف کوچیک و بزرگ حساسه. یعنی “Desktop” با “desktop” و یا حتی “DesKtOp” فرق می کنه. افراد تازه کار ممکنه در اوایل براشون سخت باشه که با تمرین همه چیز درست میشه.

 

مرحله سوم :        بررسی ساختار دایرکتوری

خب بیاید از پایه شروع کنیم.

خیلی از عزیزان مبتدی ممکنه که بخاطر شکل ساختار ارتباطی فایل های لینوکس کمی گیج بشن، چون برخلاف ویندوز، لینوکس به درایور فیزیکی ارتباطی نداره. یعنی ما در ساختار ابتدایی لینوکس چیزی به نام /:c نداریم اما مثلا / a رو داریم.
این اسلش “/” ها نشان دهنده متد ساختارهای اطلاعات و یا حداقل میشه گفت بالاترین سطح ساختار اطلاعات هستند.
بقیه دایرکتوری ها “پوشه ها” زیر این دایرکتوری قرار می گیرند. درست مثل پوشه ها و زیرپوشه هایی که در زیر درایور /:c قرار می گیرند.
برای اینکه یک شکل کلی از این سیستم دستگیرتون بشه، بهتره که به نمودار زیر توجه کنید :

 

 

از اونجایی که ابزار گرافیکی در دسترس نداریم، خیلی مهمه که از ساختار این سیستم یک درک کلی و پایه داشته باشیم چون در خیلی از مواقع نیاز داریم که از اون ها در کار با Terminal استفاده کنیم.

یه سری از کلمات کلیدی در عکس بالا هستند که باید معنیشون رو بدونید :

  • دایرکتوری bin/ : جایی هستش که binaries در آن ذخیره می شوند. binaries برنامه هایی هستند که لینوکس رو فعال(اجرا) می کنند.
  • دایرکتوری etc/ : جایی هستش که فایل های پیکربندی در اون ذخیره میشن. در لینوکس تقریبا همه چیز به عنوان فایل تکست در etc پیکربندی و ذخیره شده است.
  • دایرکتوری dev/ : جایی که از فایل های رابط دستگاه نگه داری می کنه که شبیه درایورهای ویندوز عمل می کنه.
  • دایرکتوری var/ : جایی که فایل های ورودی به همراه دیگر فایل ها ذخیره میشن.

 

مرحله چهارم :        استفاده از فرمان Pwd

وقتی که ما در BackTrack یک ترمینال رو باز می کنیم، دایرکتوری ای که توش قرار می گیریم بطور پیش فرض، دایرکتوری Home خواهد بود که می تونید جایگاهش رو در عکس بالا مشاهده کنید.

برای مشاهده و تایید دایرکتوری ای که توش حضور داریم می تونیم از عبارت زیر استفاده کنیم :

 

         

pwd خلاصه شده عبارت “present working directory” هستش و همونطور که می بینید پاسخ root/ رو میده یعنی اینکه در دایرکتوری روت یوزر هستیم. این روت رو با بالاترین جز در نمودار اشتباه نگیرید. این روت، روت کاربری و یا به اصطلاح root users directory هستش.

 

pwd یک فرمان دستی هستش و ما میتونیم برای پیداکردن جایگاهمون در نمودار هروقت که خواستیم ازش استفاده کنیم.

مرحله پنجم :        استفاده از فرمان Cd

برای تغییر دایرکتوری می تونیم از فرمان cd که کوتاه شده change directory هستش استفاده کنیم. در این مرحله می خوایم که به سطوح بالای ساختار دایرکتوری برسیم. برای این کار عبارت زیر رو تایپ می کنیم :

 

 

فرمان cd که با دو نقطه (..) همراه باشه، به معنای حرکت به سمت بالا و به اندازه یک سطح در ساختار دایرکتوری هستش. آگاه باشید که حالا command prompt تغییر کرده و اگه pwd رو تایپ کنیم، لینوکس با عبارت “/” بهمون پاسخ میده که یعنی در بالاترین سطح این ساختار و در دایرکتوری root هستیم.

 

 

مرحله ششم :        استفاده از فرمان Whoami

در آخرین مرحله از آموزشمون می خوایم که از فرمان whoami استفاده کنیم. با استفاده از این دستور، لینوکس به ما اسم یوزری رو که باهاش لاگ این کردیم رو نشون میده. از اونجایی که ما یوزر روت هستیم، می تونیم به هر اکانتی که خواستیم لاگ این کنیم و لینوکس اسم همون اکانت رو بهمون نشون خواهد داد.

 

 

 

در همین جا قسمت اول آموزشمون به پایان میرسه. در قسمت های بعد باز هم تمرکز اصلیمون رو بر روی مبانی لینوکس می گذاریم. پس با ما همراه باشید 🙂

 

:: نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*